كم سفرة نفعت و اخرى مثلها * ضرت و يكتسب الحريص و يخفق كالبدر يكتسب الكمال بسيره * و به إذا حرم السعادة يمحق هبتى : منسوب است به هبت بر وزن مست از قراى حوران از اعمال دمشق و از آن قريه است نصر اللّه ابن حسن هبتى از شاعران سخن‌پرور و متوفّاى 565 . و نيز قريه‌اى است در جبل عامل و از آن قريه است ابو الفضائل زاكى بن كامل بن علىّ هبتى قطيفى ملقّب به سير الهوى در شمار اديبان و فاضلان و شاعران و متوفّاى 546 و از نظم اوست : افعال الحاظه المرضى الصحاح بنا * اضعاف ما يفعل الصمصامة الذكر عجبت من جفنه بالضعف منتصرا * على القلوب و يقوى و هو منكسر و من لهيب خدود كلّما سقيت * ماء الشباب بنار الحسن تستعر شهود صدق غرامى فيك أربعة * الوجد و الدمع و الاسقام و السهر هبل : بر وزن سرد نام بت معروف كه به كعبه آويخته بود و هبل بر وزن ابل به معنى مرد بزرگ و يا بلنداندام و بر وزن و معنى اخير است نام نياى ابو الحسن مهذّب الدّين علىّ بن احمد بن هبل بغدادى معروف به ابن هبل . وى در اصل از مردم آذربايجان بود و در بغداد نشو و نما كرد و در فنّ طبابت بارع گرديد و ازآنجا به موصل رفت و ازآنجا به آذربايجان كوچيد و چندى در شهر خلاط زيست و به منادمت شاه ارمن و هم طبيب مخصوص او برگزيده گرديد و پس از جمع مال به موصل بازگشت و در آن شهر به كار تدريس و معالجهء بيماران پرداخت و كتابى در طبّ تأليف نمود به نام المختار در چهار مجلّد و از كتابهاى نفيس طبّ قديم است و در سال 610 درگذشت . هبنّقه : بر وزن جهنّمه لقب ابو نافع يزيد بن ثروان قيسى است در ذو الودعات گذشت . هبيره : بر وزن جهينه به معنى كفتار از اعلام است و نام پدر ابو المثنى عمر بن عبيرة بن سعد بن عدى ابن فزاره است معروف به ابن هبيره والى عراقين در زمان يزيد بن عبد الملك و نياى مادرى او كعب بن حسان بن شهاب است رئيس قبيلهء بنى عدى و فرزدق شاعر يزيد بن عبد الملك را مخاطب قرار داد و گفت : اوليت العراق و رافديه * فزاريا أحذ يد القميص تفتق بالعراق ابو المثنى * و علم قومه اكل الخبيص « 1 »

--> ( 1 ) - و نيز هبيرة بن مفاضهء عامرى در شمار صحابه است و مادرش مفاضه از بنى اسد بود . و نيز هبيرة بن سبل ثقفى در شمار صحابه است و ابن سعد از طريق ابن جريح روايت كرده هنگامى كه پيامبر از مدينه به طائف رفت هبيره را جانشين خود قرار داد ( الإصابة فى تمييز الصحابة : 3 / 617 ) . و نيز هبيرة بن يريم خارفى شبامى مكنّى به ابو الحارث از ياران مختار ثقفى بود . ابن سعد وى را از طبقهء اوّل تابعان كوفى مىداند و اشاره به پيوستن مختار نيز مىكند و ابن اثير ، هبيرة بن يريم را از موالى حسين بن على ذكر كرده كه در خازر سال 66 درگذشت و برخى او را از ثقات محدّثان مىدانند ( الأعلام / زركلى : 8 / 77 ) . و نيز هبيرة بن نعمان بن قيس بن مالك بن معاوية ابن شعبة بن بداء بن سعد العشيره الجعفى از امراى لشكر علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام است كه در جنگ صفّين شركت داشت و از طرف آن حضرت عامل مداين گشت ( الإصابة فى تمييز الصحابة : 3 / 617 ) .